Andrée Geulen (1921–2022) was een Belgische onderwijzeres die in Elsene woonde en een moedig lid was van het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze stond bekend om haar inspanningen om Joodse kinderen te redden van de nazi-vervolging. Ze begon met lesgeven in 1942 en was verontwaardigd over de behandeling van haar Joodse leerlingen. In 1943 sloot ze zich aan bij het Joods Verdedigingscomité (JVC) en werd daarmee een van de weinige niet-joodse leden. Ze coördineerde de redding van meer dan 300 joodse kinderen, die ze onderbracht in kloosters, weeshuizen en pleeggezinnen in heel België. Ze hield nauwkeurig gecodeerde gegevens bij om de kinderen na de oorlog te helpen herenigen met hun overlevende familieleden.
Haar impact werd vergroot door haar vermogen om samen te werken met verschillende clandestiene netwerken, waaronder leraren, religieuze gemeenschappen en verzetscellen, waardoor ze haar bereik kon vergroten en nog meer kinderen kon redden. In 2022 werd ze benoemd tot ereburger van Elsene.
Het moedige verzet van Andrée Geulen tijdens de nazi-bezetting weerspiegelt vrijheid van denken, menselijke waardigheid en verzet tegen onderdrukking. Deze waarden sluiten nauw aan bij de principes van de VUB en de ULB: kritisch denken, sociale verantwoordelijkheid en de morele plicht om op te komen tegen onrechtvaardigheid. Maar bovenal heeft zij aangetoond dat als we onze verschillen accepteren en ons verenigen, we een veel grotere impact kunnen hebben.